اماکن تاریخی ارمنستان

قلعه اربونی

امپراطوری اورارتو‌ها كه حدود سه هزار سال پیش در حوالی دریاچه وان در تركیه امروزی ساكن بودند شهر ایروان را با بنای قلعه اربونی بنیان نهادند. این قلعه در جنوب شرقی شهر و بر روی تپه‌ای قرار دارد. در پای تپه ساختمان آرین‌برد، اكنون یافته‌های باستانشناسان از این قلعه، از جمله فلزكاری‌های زیبای اورارتویی، را به نمایش گذارده است.

 ساختمان موزه نقش‌برجسته‌ای برنجی از پیكره‌هایی اورارتوری را بر نمای خود دارد. قلعه خود توسط آرگیشتی اول پسر منوا، پادشاه اوراتو در سال ۷۸۲ پیش از میلاد بنا شده و اولین استحكامات اورارتویی در شرق رود ارس بود. اربونی ریشه نام ایروان است كه در طول زمان تغییر یافته است.

اِچمیادزین

اِچمیادزین (یا اجمیاتزین) با نام رسمی واغارشاپات (Վաղարշապատ)، نام یک شهر و همچنین یک مکان مقدس در کشور ارمنستان است.

آستان قدس اچمیادزین (در ارمنی Էջմիածին) که در استان آرماویر ارمنستان واقع شده، مرکز کلیسایی ارمنیان و مکانی بسیار مقدس برای ایشان است. جاثلیق کل ارامنه در آنجا زندگی می‌کند و کلیسای اچمیادزین که در سال ۴۸۰ ساخته شده در آنجا قرار دارد. واژه اچمیادزین به معنای ظهور تک‌فرزند (منظور عیسی به‌عنوان تنها فرزند خدا) است، زیرا به باور مردم، عیسی خود در آنجا از آسمان به زمین فرو آمد تا مکان دلخواهش را برای ساخت کلیسا نشان دهد .

شهر اچمیادزین که تا پیش از سال ۱۹۴۵ به نام ولاش‌آباد (به ارمنی: واغارشاپات) معروف بود بدست ولاش‌شاه (واغارشاک شاه از دودمان ایرانی پارتی) (۱۴۰ - ۱۱۷) در محل باستانی واردکِساوان بنیاد شد. رومی‌ها پس از ویران ساختن آرتاشات در سال ۱۶۳ پایتخت ارمنستان را به ولاش‌آباد منتقل نمودند. پس از اینکه در سال ۳۰۱، مسیحیت به این منطقه آمد، تیرداد سوم شاه پارتی‌تبار ارمنستان دژ وِلاش‌آباد را ویران کرد و بجای آن کلیسای جامع اچمیادزین مقدس را بنا کرد. پس از تبدیل شدن مسیحیت به‌عنوان دین رسمی ارمنستان در سال ۳۰۱ واگارشاپات یا همان اچمیادزینِ بعدی، مرکز دینی کشور نیز به شمار آمد.

کلیسای جامع اچمیادزین کهنترین کلیسای ارمنستان است و بدست گریگور لوساگوریچ (گریگور روشنگر) یعنی همان بنیادگذار کیش گریگوری ارمنی ساخته شده است.

در سال‌های اخیر نام شهر اچمیادزین بطور رسمی دوباره به واغارشاپات تغییر کرده است ولی بیشتر منابع و افراد همچنان نام اچمیادزین را به‌کار می‌برند.

ساغموسا-وانک

ساغموسا-وانک (به معنی صومعه‌ی زبور) صومعه‌ای است در ارمنستان مرکزی در منطقه آشتاراک. اين صومعه مشرف بر دره‌ی رودخانه کاساخ است. زبور يا مزامير به بخشی از سرودهای دينی مسيحی گفته می‌شود.کليسای اصلی اين صومعه در سال ۱۲۱۵ ميلادی ساخته شده است.

نوراوانک

نوراوانک (به ارمنی: Նորավանք) یک صومعه سدهٔ سیزدهمی در ارمنستان است. این صومعه در ۱۲۲ کیلومتری ایروان در درهٔ رودخانهٔ داریچای و در نزدیکی شهر یغگنادزور قرار گرفته‌است.
نام نوراوانک در ارمنی به معنی «صومعهٔ نو» است

گارنی

گارنی (به ارمنی: Գառնի) نام یکی از آثار باستانی در استان کوتایک ارمنستان و همچنین نام روستای نزدیک این اثر است. ساختمان گارنی را بازمانده دوران مهرپرستی دانسته‌اند که برای نیایش خورشید و به عنوان مهرابه ساخته شده بود. مهرابه‌ها یعنی همان پرستشگاه‌های مهرپرستان، در سراسر غرب آسیا و همچنین قاره اروپا پراکنده اند. مهرپرستی یک دین باستانی ایرانی بود که از ایران به سوی غرب تا انگلستان نفوذ کرد. جزئیات نمای بیرونی گارنی اکثر کلیساها و صومعه‌های ارمنستان بر روی بازمانده نیایشگاه‌های پیش از مسیحیت بنا شده است. تنها نیایشگاه غیرمسیحی بازمانده در ارمنستان نیایشگاه گارنی است. مهرابه گارنی در سال ۷۷ پس از زایش مسیح یعنی در دوره یونانی مآبی ساخته شده و تنها نیایشگاه یونانی مآب در ارمنستان امروزی است. نیایشگاه گارنی در سال ۱۶۷۹ بر اثر زمین لرزه ویران گشت و در دهه ۷۰ بازسازی شد

 صومعه گغارد (اولين كليساي غاري دنيا)

گغارد: چهل كيلومتري شرق ايروان، يكي از آثار ثبت شده در ميراث جهاني يونسكو. بخش هايي از صومعه در دل صخره كنده شده است.

استفاده از اين خبر فقط با ذكر نام رشت گشت مجاز مي باشد .