هرگاه قانونگذار انجام دادن يا انجام ندادن كاري را ممنوع كرده و براي مرتكب آن مجازات مشخص كند، انجام يا عدم‌انجام امرو نهي قانونگذار جرم خواهد بود.

در مقابل پاره‌اي از موارد قانونگذار از مردم انتظار دارد كاري را به انجام برسانند و به تكليفي عمل كنند، در غيراين صورت براي شخصي كه از عمل به اين تكاليف امتناع كند، مجازات پيش‌بيني شده است.

به‌ عنوان نمونه تامين هزينه زندگي زن و فرزندان مشترك را قانونگذار به‌ عنوان يك تكليف بر زوج تحميل كرده است و شوهر و پدري كه با وجود توان مالي از پرداخت هزينه زندگي زن و ساير افراد واجب النفقه خودداري كنند، متحمل مجازات خواهند شد.
اما در صورت تحقق يكي از اين جرايم چگونه و بر چه اساسي بايد مبادرت به طرح شكايت كرد و شاكي با چه فرآيندي در دادرسي كيفري روبه‌روست:

طرح شكايت
بيشتر پرونده‌هاي مطروحه در دادگستري و دادسرا‌ها با متضرر از جرم آغاز مي‌شود.
هر روزه صحن مجتمع‌هاي قضائي شاهد اشخاصي است كه با تنظيم و تقديم شكايت به مراجع ذيصلاح، مبادرت به طرح و تعقيب دعاوي خود مي‌كنند و از مقامات قضايي تقاضاي اعاده حقوق از دست رفته خود و مجازات مرتكبين جرايم را دارند.
در تنظيم شكايت كيفري، شاكي بايد چند مسئله را به‌طور دقيق در شكايت خود درج كند.
1– مشخصات و آدرس خود (شاكي)
2– مشخصات مرتكب يا مرتكبين جرم (مشتكي عنه) «در صورت امكان» و اعلام نشاني آنها
3– محل وقوع جرم
4– شرح عمل مجرمانه مورد ادعا و چگونگي و تاريخ وقوع آن
5– دلايل ارتكاب جرم در صورت وجود شهود و آدرس آنها
6– ميزان خسارت و ضرر و زيان وارده، در صورت ورود خسارت و امكان تعيين آن.
در شكواييه مطروحه شاكي به بيان شكايت خود با ذكر موارد پيش گفته از مقامات قضايي دادخواهي مي‌كند و با اين طرح شكايت فرآيند دادرسي كيفري آغاز مي‌شود.
همشهری آنلاین

استفاده از اين خبر فقط با ذكر نام رشت گشت مجاز مي باشد .